Het leven in Prasouni.

Het is hier winter en dat betekent dat de dagen meestal beginnen met een dichte frisse mist.

Om 4 uur ongeveer zet  ‘oma’ in het huis de radio aan, zo hoeft ze verder niemand te roepen! Beetje bij beetje volgen dan de geluiden van beweging en actie, terwijl ik me nog een paar keer omdraai trouwens…  De mensen zijn hier in het dorp voor een groot deel zelfvoorzienend. Bij elk huisje zie je wel een of meerdere waterbuffels, wat geitjes, loopeenden, kippen en een kleine groente tuin.

Ogenschijnlijk koetelen ze de hele dag door, bezig met de tuin het eten en schoonhouden van de eigen plek. Bijna alles gebeurd met de hand,kleren wassen, koe of buffel melken, planten en takken halen als voer voor het vee, mest ruimen, hout halen voor het kookvuur, meel malen onder een grote platte steen, rijst hakken onder een soort wip, chapaties maken en noem maar op. Met liefde wordt het eten gesneden en bereidt in een keuken van klei op een piepklein houtvuurtje dat meer of minder rookt.

Eigenlijk wordt er dus keihard gewerkt in primitieve omstandigheden... mijn respect voor mensen in dit soort landen is groot.

Het dorp is voorzien van elektriciteit wat regelmatig niet werkt. Het lijkt wel of de elektriciteit het vooral wel doet als het niet nodig is…. Midden in de nacht en een groot deel van de dag. Als het dan donker wordt en tijd voor het avond eten is het er vaak niet.

Bij de buren wordt over een dag of 7 een kalfje geboren. De buurman zal me roepen als het zover is. En ik mag ook best een keer mee om in de nacht de neushoorns te spotten en indien nodig weg te jagen door aan een touw te trekken waardoor er een steen tegen een stuk golfplaat aan slaat.

Afgelopen dagen was er een festival in het dorp van de Taru-mensen. Er was een markt waar men de levensstijl liet zien en er werd gezongen en gedanst. Als buitenlander en in het gezelschap van Depack, een brahmaan, kreeg ik een ere plaats op het podium.

Het is telkens weer bijzonder om mee te maken met hoeveel respect ik als buitenlander  in andere landen behandeld word, In Nederland heb ik zelf trouwens ook niks te klagen… Het zal de leeftijd zijn???