Muziek en andere dorpsgeluiden

Beetje bij beetje is het steeds meer thuiskomen en krijg ik er familie en vrienden bij plus weer een andere kijk op leven en lessen.

Ik ben een kat uit de boom kijker, eigenlijk altijd al geweest… Ik hou er niet van mij op te dringen in nieuwe situaties neem ik een stapje terug tot ik snap hoe het er toe gaat.

Eigenlijk kan ik me best in het diepe storten maar voor ik dan leer zwemmen duurt even.

Intussen heb ik mijn ogen en oren open. Het leven hier kent verschillende geluiden.

De heerlijke stilte in het land en langs de rivier en de steeds verrassende geluiden op de paden door het dorp.

Het geluid van eenden, jonge geiten, een buffel, water kletterend uit een waterpomp, het schuren van de maalstenen, het schudden van de mosterdzaad schalen. De mensen zijn hier in het dorp niet luidruchtig, er wordt nauwelijks geschreeuwd. Eigenlijk voelt het hier heel vredig, harmonieus en veilig.

 

De radio van oma om 4 uur in de ochtend  is stil, niet omdat de elektriciteit ermee is opgehouden (wat ik wel soms stilletje wenste…) maar omdat ze is ingeseind door haar zoon, de lokale coördinator die afgelopen weekend uit Kathmandu over was.  toch ben ik vaak zo rond 5 uur wakker… wonderlijk hoe snel een mens een ander ritme aan kan nemen.

Dit is de tijd van bruiloften wat betekent dat er regelmatig vanaf heul vroeg tot heul laat een dikke bas de rust verstoort, keihard. Ik  probeer ervan in trans te gaan maar dat lukte me nog niet om 5 uur in de ochtend.                 

    

Dan grijp ik naar de smartfoon en vooral in het weekend  is mijn buurman Nooitgedacht nog op

ff bij-chatten over Nooitgedacht, leven en dromen en dan verstop ik me nog even onder mijn laken met de vingers in mijn oren.

Wat dat betreft is elektriciteit een drama in een dorp als dit... doe mij maar de elektro-loze oude tijd!!! 

                             

Ik vind bijna alles leuk en steeds leuker hier in Nepal., De muziek sofar kan me echter  meestal niet bekoren. Behalve dan het Nepalese volkslied en een lied voor de Goden die klokslag 5 uur na elkaar worden ingezet. Maja dat hoor ik nu niet meer…  

                  

Op school is er ook genoeg geluid. Het begint met de schoolbel, Hard en lang wordt er met een enorme schroef op een ijzeren ring geslagen. het geluid gaat me door merg en been. De kinderen gaan in rijen van eigen klas staan en er worden met een scheidsrechters fluitje commando's door gefloten, waarop de kinderen allemaal synchroon yoga bewegingen maken. Tot een van mijn favoriete momenten aanbreekt; het Nepalese volkslied, net als in Tanzania krijg ik er vaak kippenvel van. Het wordt met zoveel vuur en zoveel overgave gezongen... echt mooi om te zien en horen.

             

Op de 3 schooltjes snap ik verder steeds beter hoe het er toe gaat…

Systeem kan ik er nog niet in vinden, wel weten steeds meer teachers van de grote school mij te vinden... Een teacher vraagt of ik in haar of zijn klas wil kijken  (wat ik graag wil want ik ben benieuwd naar de verschillende manieren van lesgeven). Als ik in een nieuwe klas kom gaat het ongeveer zo: De teacher verontschuldigt zich in matig Engels dat de leerlingen zo heel zwak zijn. Ik stel mezelf voor: My name is…. What is your name? en dan een rondje zodat alle kinderen zichzelf een keer hebben gehoord. Dit ook met: Where do you live? En Where do you come from? En dan komt de vraag van een leerling ingefluisterd door de teacher: Miss, do you want to teach us????

De beste lessen zijn dan als de teacher in de klas blijft en de leerlingen uitleg geeft als ze het in het Engels niet snappen. dan is eigenlijk iedereen blij na de les. :)

---

Volgens mijn buurman was het vandaag ook mooi, grijs weer en lag er nog voor de helft ijs op mijn meer. Tegen de duisternis begon er mist uit het meer op te stijgen terwijl er wat vroege voorjaar vogel geluiden klonken. hij was er alleen en genoot ervan. 

  Ik verheug me ook weer op het voorjaar thuis!!!!!