Twee keer veertig dagen

Inmiddels ben ik over de helft van mijn tijd hier in Nepal. 
Ik heb ongeveer 40 dagen achter me en nog 40 te gaan.

Vorige week een paar dagen Kathmandu, een paar dagen lopen in de bergen, een bruiloft en een paar dagen naar school, dan komt er weer van alles langs…

Kathamandu is een ongelooflijk bijzondere maar smerige stad.

Vooral het stof, de gassen van auto's, rotzooi en lijkverbranding en al het andere gas dat blijft hangen in het dal tussen de bergen voelt heel beroerd en haakt in je keel en neus. Een kapje is geen overbodige luxe.

De bergen zijn een verademing.

Een dag omhoog en een dag omlaag zorgt wel voor knikkende knieën 

en later behoorlijke spierpijn.

en dus bijna strompelend de laatste brug over.

Zitten en kijken al wachtend op de bus terug naar Parsouni. 

Een bruiloft. 

We zijn er nog niet uit of  een "arranged" of een "love" huwelijk beter is op de lange termijn

Meestal past het wel aardig. 

Op een drukke marktdag is het echt proppen in, op, achter en aan de jeep naar Parsouni

Thuis krijgen zowel wij als de zwervende buurman eten...

Weer naar de schooltjes

Ik bedenk me wat er met me gebeurt hier. Er is tijd genoeg om te bezinnen en de volgende vragen komen langs… wat beweegt me hier, wat doe ik hier… wat leer ik hier… waar draait het om in het leven, wat breng ik hier en wat neem ik straks mee?

Ik heb van Douwe een boek geleend waar ik vandaag in ben begonnen “zwevend op een lotusblad”

(Volgens verscheidene spirituele tradities kost het veertig dagen om een gewoonte af te leren. De interval van veertig dagen wordt omschreven als de perfecte hoeveelheid tijd om de waarheid te ontdekken). 
klik hier

Ik ben benieuwd...